En wat als de grootste werken niet samenvallen met wat we realiseren… maar met wat we worden?
Er zijn mensen die hun hele leven harmonie voor anderen zoeken, zonder die ooit in zichzelf te vinden.
Leonardo is een orkestdirigent. Hij gaf vorm aan een heel eigen idee, de Metamuziek, overtuigd dat zijn taak in de wereld was om mensen te verenigen, bruggen te bouwen, bewustzijn te wekken door schoonheid.
Maar onder de dirigeerstok, onder het zelfverzekerde gebaar van iemand die een heel orkest leidt, schuilt een man die voortdurend vreest niet goed genoeg te zijn. Een man gekweld door de angst niet te voldoen, door de behoefte aan erkenning en door onzichtbare wonden die zelfs de dierbaarste banden fragiel maken.
Claudia Rainville vertelt een verhaal van breuken, ontmoetingen en terugkeer
"De Meester. Het Onvoltooide Werk" volgt Leonardo door ontmoetingendie hem ter discussie stellen, breuken die het einde lijken maar drempels zijn, verliezen die het overbodige wegnemen om ruimte te maken voor het nieuwe.
Claudia Rainville bouwt een roman op die leest als een compositie in meerdere delen: van de aanvankelijke dissonantie tot persoonlijke soevereiniteit.
Leonardo zal zo ontdekken dat echte vrede niet voortkomt uit controle of het najagen van perfectie… maar uit het vermogen om terug naar huis te keren, in jezelf.
Een boek dat spreekt tot wie altijd zoveel aan anderen heeft gegeven
Als je je herkent in iemand die altijd zoveel aan anderen heeft gegeven, als je ooit de waarde die je meebrengt hebt verward met de goedkeuring die je ontvangt, dan zal het verhaal van Leonardo je nauw aan het hart liggen.
Wat betekent het echt om jezelf te verwezenlijken: een project najagen dat groter is dan wijzelf, of simpelweg echter worden?
